Prive Menu

Anton Greefkes
Frerik Greefkes
Koortsdroom
Pech onderweg
Bandonion
De Marskramer
Byzantijnse Passie

Al jong heb ik de fiets als het transportmiddel voor mijn vakanties ontdekt.
Op mijn dertiende jaar ging ik al op de fiets die van mijn opa was geweest op een kampeertrektocht, door Nederland. Deze fiets had net als mijn opa zijn beste tijd gehad.
Remmen deed ie met tegenzin en met tegenwind trapte hij door, maar ondanks dat was mijn liefde voor het fietsen geboren en ging sindsdien als het maar even kon op de fiets op vakantie.
In 1973 heb ik mijn grootste tocht gemaakt door heel Skandinavië en Finland terug langs de Noorse kust totaal 10.000 km.

De Gitane-tandem

Toen ik mijn huidige vrouw, Tiny, leerde kennen vertelde ze me dat het al lang een hartenwens was op de fiets met vakantie te gaan.
Dat was tegen geen dovemans oren gezegd, ik had nog een Gitane tandem. Onze eerste vakantie voerde dus richting Noord-Duitsland.
Een mooie stille route die ons over de Lüneburgerheide, door Bremerland en Ost-Friesland voerde. We overnachtten in pensions en hotelletjes. Het enige wat ons plezier (een beetje?) vergalde was het gedoe met de spaken die braken, en niet zo weinig ook.
Lieve hemel!
En dat was heel zwak uitgedrukt!

De Schauff-tandem

Daarom besloten we een andere tandem te kopen!
Via onze hofleverancier Kees Swinkels kochten we, een jaar of zeven geleden, een Schaufftandem.
We waren er blij mee en we zijn dat jaar met de tandem op vakantie gegaan. Fietsen zonder zorgen door Nederland Belgische Ardennen, Luxemburg en door Noord-Frankrijk via Reims naar Boulogne- sur - Mer. En dan weer door Belgie en Zeeland weer terug. We hebben behoudens een paar lekke banden en een kromgetrapt tandwiel op een zeer steile helling bij Boulogne (Een paar klappen met de hamer en er viel weer goed mee te fietsen) en een lelijke valpartij op een dijkje niet ver. Middelharnis een goede reis gehad. Die valpartij liep gelukkig goed af. Weliswaar had mijn vrouw een hoofdwond en was het voorwiel dubbelgeklapt door de schuiver, maar het eerste werd in het ziekenhuis gehecht en het tweede rechtgezet door een fietsenmaker die bereid was het te fiksen, laat op zaterdagmiddag.
Hij stond op het punt naar huis te gaan. Je moet wel mazzel hebben dat je zo'n fietsenmaker treft!
Die zeggen met hetzelfde gemak:"Komt u maandag maar terug!"
Verder prachtig weer gehad en gebeurtenissen als op Goeree-Overflakkee zijn wapenfeiten, waar je van verhaald op lange winteravonden.


De ellende begon echter het jaar erna, we wilden richting Oostzee fietsen en besloten dat we de fiets nog maar eens na moesten laten kijken, Hadden we waarschijnlijk beter niet kunnen laten doen, maar de fietsenmaker had de spaken behoorlijk strak aangedraaid.
Daar kon de Mavic-velg (het was wel een 48 spaaks achterwiel) kennelijk niet tegen, tenminste dat bleek, toen we eenmaal een goed eind op weg , bij een afdaling naar Rinteln aan de Weser een klapband kregen. De spaken bleken los te zitten en scheuren in de velg. Goede raad is duur, niemand die ons kon helpen met dat 48 gaats achterwiel en ook niets te koop. Ja als we een week wilden wachten
Dus dan zelf maar aan de slag, een bos spaken kopen, en dan maar zien wat het wordt.

Achteraf bezien is het een wonder dat het gelukt is op de fiets ons doel de Oostzee, over de af en toe zeer slechte wegen in voormalig Oost-Duitsland, te bereiken.
Na het eiland Rügen te hebben bezocht zijn weer terug naar huis zijn gefietst, niet de moed verliezend en spaken vervangend. Als we alle gedoe om de fiets wegdenken verder best een mooie vakantie, redelijk weer aardige (Oost)-Duitsers.

Op de tandem naar Zweden en wat er vooraf ging

Dit zal ons niet meer gebeuren, dachten wij, we brengen de tandem voor een nakijk beurt naar de goed bekend staande fietsenmaker Swinkels, hier in Hoorn.
Aldus geschiedde, alles nagekeken, remmen, licht, "Vooral de wielen!" Had ik met nadruk gezegd. Alles zag er pico bello uit, en dat kon ook niet anders als je een rekening krijgt van ruim fl 800,= Maar het belangrijkste is toch dat de fiets in orde is, dat mag best wat kosten! We zouden dat jaar richting Zweden gaan, lekker wild kamperen en zo.
Om de fiets nog meer te ontzien hadden we ook een BOB- fietsaanhanger gekocht.

Al deze voorbereidingen mochten niet baten, eenmaal over de Duitse grens bij de Ems begon het achterwiel wel erg te zwalken, eerst denk je, lekke of zachte band, maar bij inspectie blijken de spaken los te zitten, nog geen erg wat er werkelijk aan de hand is, draai ik de spaken weer aan, en fiets verder, spaken breken, gaan weer van spanning. Aandraaien etc etc
Dan constateer ik op een gegeven moment dat er scheuren in de velg zitten, de spaken trekken de busjes uit de binnenvelg en belanden op de aluminium buitenvelg die door de trekkracht scheurt. We zitten inmiddels al in de buurt van de Elbe, we vragen ons wat te doen, maar als ik in zulke situatie's beland krijg ik iets hardnekkigs over me, zo van:"Ik laat mijn vakantie niet bederven" Mochten we ergens stranden, dan zij er altijd mogelijkheden om weer thuis te komen
Zo rijden we voort, door Sleeswijk-Holstein naar Denemarken, de Fynen en (het kon nog net, de brug zou binnen een paar weken geopend worden) over naar Sjaeland. Vlak voordat we naar de pont zouden rem ik en verdraai ik het stuur op een bepaalde manier en klapt mijn voorwiel dubbel, toen heb ik eerst alle engelen. Maria en Jezus naar de hel gevloekt en alle duivels de hemel in .
Maar helaas, toen ik na deze transactie mijn voorwiel bekeek was het nog net zo krom, en het was zondag, dus goede raad duur en de oplossing iets voordeliger.
Ik zet het voorwiel in de spoorrail die daar aan de haven mijn voorwiel zo deed ontsporen en weet het wiel met wat gedoe weer recht te krijgen.
Als ik dan op de fiets zit heb ik toch wel weer iets triomfantelijks, zo van : "Ik laat me niet beet nemen".
Zo komen we toch nog in Zweden aan en niet lang daarna door de velden en bossen van het mooie Zuid-Zweden. We zien toch nog best kans te genieten van onze vakantie, hoewel het spakenduiveltje op de bagagedrager zit.
Regelmatig een of meer spaken vernieuwen, maar het gaat, hoewel we af en toe natuurlijk wel door dermate verlaten streken, dat je er niet aan moet denken dat je door je achterwiel zakt.
Door alle onzekerheid besluiten we aan een meer voor op een prachtige plek een dag of drie onze tent op te zetten en dan weer terug te gaan.
Het wiel wordt steeds slechter en als we op een dag in een grote stad aangekomen, besluiten dat het zo niet meer verder kan , komen we bij een fietsenwinkel waarvan de eigenaar een Nederlander blijkt te zijn, en komen we tot de conclusie dat er in godsnaam maar een ander (gewoon) achterwiel in moet.
We worden erg goed geholpen en zijn ook geholpen met een goed achterwiel wat er tegen een zeer schappelijk tarief in wordt gezet. Kosten: fl 120,=
Opgelucht rijden we weer verder en weten daar uiteindelijk Nederland mee te bereiken, natuurlijk moest ik uiteindelijk weer regelmatig spaken vervangen maar de velg bleef in ieder geval goed.

Het achterwiel met de Hügi-naaf en andere drama's

Zoveel ellende met een achterwiel, dat moet te verhelpen zijn ?!
"Jazeker", zei de vakman van de Fietsenmaker een winkel in de Drieboomlaan in Hoorn, en hij begon een enthousiast verhaal te vertellen over de Hügi-naaf.
Fantastisch, nieuwe velg, de sterkste spaken, Hügi-naaf......... Geen problemen meer.
Onder de indruk van zijn indrukwekkend pleidooi voor de kwaliteiten van de Hügi-naaf, besluiten wij dat hij maar eens zo'n wiel in elkaar moet zetten, het kost wat, fl 800,= all-in, maar dan hebben we ook wat. Het duurde even voor het wiel klaar was, moet je ook niet zeggen dat het geen haast heeft.
Na vier maanden hadden wij ons wiel. 't Zag er mooi uit, hé een Mavic-velg, maar dat zal wel een betere zijn dan die vorige.......

Hoi vakantie! We konden het bijna niet afwachten, samen met BOB onze trouwe aanhanger moest dat toch een feest worden.
O ja, nog even naar de Fietsenmaker in Hoorn voor reservespaken: "Dat is helemaal niet nodig",reageerde hij bijna beledigd,"kapotte spaken, die krijg je niet". Ik werd overdonderd door zoveel overtuigingskracht. Ik met tientallen jaren fietsvakanties liet me overtuigen dat reservespaken niet nodig zijn. Maar ja, ik had tienduizenden kilometers door Europa gefietst, en hij niet, hij was de vakman. Hij had er waarschijnlijk voor doorgeleerd en hij was erg overtuigend en ik dacht als het echt nodig is, zijn immers overal winkels.
We fietsten naar Amsterdam, de Amstel langs naar het zuiden, doch wat gebeurde er niet ver voor Woerden, ja u raadt het al, spaak stuk. Dus maar spaken gekocht in Woerden. Ik was nog niet erg verontrust, kon gebeuren, maar van de weeromstuit had ik ook mijn freewheel afnemer vergeten mee te nemen, dus heb ik in Oss bij een fietsenwinkel maar zo'n sleutel gevraagd.
Nota bene een fietsenwinkel waar ik goed werd geholpen, en die onze situatie begreep en mij een gebruikte sleutel verkocht voor een tientje, zeer naar mijn zin want een nieuwe was een stuk duurder.
Spaken bleven breken weliswaar viel het mee, een paar per dag, maar het waren er teveel en ik ontstak in toorn als ik aan onze vakman dacht.
Toen ik bij Namen bij de Maas aankwam, die wij stroomopwaarts zouden volgen, bleek bij spaak reparatie dat er weer aanzienlijke scheuren in de velg zaten
Nu begreep ik hoe zachtaardige mensen ertoe komen gruwelijke moorden te plegen.
Visioenen kreeg ik, van een met spaken doorzeefde rijwielhandelaar, zijn hart was verwijderd en had plaats gemaakt voor een Hügi-naaf. Ik griezelde van mezelf dat ik zulke gruwelijke gedachten kon hebben, maar had geen medelijden met het slachtoffer van mijn fantasieën.
Wat bezielt mij dat ik dan evengoed verder ga?

Zo'n duur achterwiel gooi je ook niet onmiddellijk in de Maas , het optimisme dat altijd weer in mij opkomt en mijn hardnekkigheid, deden ons besluiten om toch maar gewoon verder te gaan.

Fietsenmakers wilde ik even niet zien, die zijn in staat om te zeggen dat we onvoldoende voorbereid op fietsvakantie zijn gegaan, en het risico dat er dan ongelukken zouden gebeuren was te groot.
We zouden wel zien hoe ver we kwamen, we zouden altijd wel weer thuis komen. Zo zijn we dan langs de Maas verder gefietst tot aan Sedan (vanuit Charleville-Mesière hebben we onze BOB en niet noodzakelijke bagage terug naar huis gestuurd ) en door Noord-Frankrijk richting Saarbrücken gefietst en langs de Saar en Moezel, spakend en wel, maar tot mijn stomme verbazing, zeker nu ik dit allemaal zit op te schrijven, ging het verder goed, we hadden prachtig weer en een mooie route.
Vervolgens zijn we nog langs de Lahn stroomopwaarts tot aan Marburg gefietst en van daaruit door Hoch-Sauerland richting en langs de Lippe die richting Wesel stroomt.

>

Een hele afstand, maar het wiel hield het nog steeds, met kunst- en vliegwerk , maar toen we eenmaal weer terug waren in Nederland en in Didam aankwamen was het wiel inmiddels zo instabiel geworden, dat we er niet meer verder mee durfden te fietsen.

Het was ons nog nooit gebeurt, maar we moesten het laatste stuk met de trein, op zich ook weer avontuur om je tandem in de trein mee te nemen. Wel eens geprobeerd om met een bepakte tandem van perron naar perron te komen. En conducteurs, ja die mensen, die nu voor hun eigen rechten op komen, die moeilijk gaan lopen doen, als je een tandem mee neemt in de trein.
Potjandikkie ik had een kaartje voor de tandem gekocht, maar toen handcomputer nog eens goed raadpleegde bleek het een storm in een glas water te zijn. De tandem mocht gewoon mee te mogen..

Zo kwamen we alsnog in Hoorn aan.....geen glorieuze intocht zoals ik het thuiskomen altijd een beetje ervaar, maar een aankomst met de trein. We gingen maar gelijk even langs de fietsenmaker. We kwamen voor hem wel even op een ongelegen moment, die nacht ervoor was alternatief gewinkeld en omdat de winkeldeur dicht was hadden ze de winkelruit ingegooid, en de duurste modellen waren meegenomen.
Toen wij onze klacht indienden over het achterwiel en de eis deponeerden dat hij moest zorgen dat het achterwiel helemaal in orde kwam, bracht hem tot uiterste wanhoop:"Ook dat nog, of ik al niet genoeg aan mijn hoofd heb.!"
Dat kon mij niet zoveel schelen, als hij ook nog een paar lelijke hoofdwonden had gehad, dan was het mij ook goed geweest. Ik zei dat ik de stoffelijke resten van het achterwiel wel zou komen langs brengen in de loop van de week en wij lieten hem achter in gezelschap van de glaszetter.

Doorkijkje in Duitsland langs de Eder


Zo gebeurde het dat het wiel op zijn kosten zou worden gerepareerd, mooi... Echter wat blijkt als ik later eens kom kijken hoe het ermee staat. Heeft hij weer een Mavicvelg gemonteerd.
'Weg met die velg ," riep ik! "Ik moet een goede velg hebben". "Ja maar er zijn geen betere," riep hij uit en als ik een andere bestel kost het me weer fl.40,= alleen al aan bestelkosten. "Niets mee te maken" riep ik" ik kan geen Mavicvelg meer zien!"

Ik besloot zelf het initiatief te nemen en stuurde een email naar Schauff waarin ik het één en ander uitlegde en of zij een alternatief hadden voor ons probleem..
Al snel had ik een bericht terug , waarin men mij mededeelde dat zij inderdaad een goede velg voor ons hadden een Alesis Brutal en dat ik die gewoon bij hun kon bestellen. De velg kostte 65,= Dm en de verzendkosten waren 9,= DM.
Een paar dagen later had ik de velg thuis en bracht deze naar de vakman fietsenmaker, daarbij fijntjes toevoegend dat de verzendkosten 10 gulden waren. Om een lang verhaal kort te maken, we hadden ons wiel weer! Dat zag er stoer uit!

Op de tandem langs de Weser en dat niet alleen spaken stuk kunnen gaan.


We hebben een flink aantal ritten meegemaakt, inclusief een korte kampeervakantie met BOB.
Wat een geluk, niets aan de hand geen spaak stuk, niets! We zijn weer klaar voor het grote werk! Juni 2000 vertrekken we, weer voor een fietsvakantie, nu langs de Weser en zijrivieren en dan weer terug, zoals gewoonlijk, zonder geplande route weer terug. Het ging werkelijk fantastisch, geen enkel probleem, zou het dan toch kunnen? Geen spaak stuk! Te mooi om waar te zijn......tot op een kwade dag! Spaak stuk? Nee!
Wat dan ?
Ik zal het maar vertellen.

We fietsten de Weser - route richting Kassel een mooie route en een route die je grootmoeder ook nog wel met goed gevolg aflegt, afgezien van een paar hele korte maar pittige klimmetjes, zo vlak een hoek van negentig graden en hop steil omhoog. We zetten stevig aan om het handeltje naar boven te sleuren.
Pats! Ketting stuk. Niet leuk, maar ook niet erg. Repareer ik wel even we lopen de tien meter naar boven wel even.
Als de ketting gerepareerd is rijden we verder, maar dan begint de fiets door te trappen, steeds erger, slechts op een punt pakt het freewheel even (want dat is de oorzaak), we komen nog wel vooruit maar daar is dan ook wel alles mee gezegd. We komen langs het klooster van Höxter en ik begrijp nu ook een beetje de ware betekenis van monnikenwerk
In Höxter is een camping dus daar zetten we onze tent maar op. Het zondag dus zijn de winkels dicht,althans fietsenwinkels.
De volgende dag gaan wij naar een fietsenwinkel de zeer goed uitgerust is en waar we goed worden geholpen, Ze bekijken de zaak eens goed, maar kunnen met de Hügi-naaf niets uitrichten want niets daarvan in voorraad. Ten einde raad besluiten we maar een ander wiel te kopen. Zo gezegd zo gedaan.
Weer fl.385,= armer, ja die jongens rekenen wel hun arbeidsloon, ze zijn niet allemaal als die Nederlandse fietsenmaker in Zweden. En het wiel dan? Achterlaten ?
Ik pieker er niet over! We sturen het wel op. Dat doen we, per post. Blij dat we dit probleem hebben opgelost, geen elegante en zeer onbevredigend. rijden we verder.
Afgezien van de hitte valt dat erg mee, het zijn de heetste dagen van het jaar., zonder al te grote problemen rijden wij voort. O ja, onze Perfectband die in Stolzenau bij een fietsenwinkel (ook weer een Nederlandse fietsenmaker) hebben gekocht. Ja, kon ook niet stuk binnen twee jaar, gegarandeerd! Na een paar honderd kilometer, klapband,doei? Band maar mee naar huis genomen, misschien was daar ook nog wat mee te doen. Moet ik zeggen achteraf keurig geregeld. We gingen maar zo'n beetje weer op terugreis, langs de Eder-route stroomopwaarts, dan tot slot nog even een grote klim langs de Rhein-Weser Turm en dan weer stroomafwaarts in vliegende vaart. Dan dwars door het Ruhrgebied een verrassend mooie rit langs de Ruhr. By the way, sinds we langs de Ruhr fietsen is de tandem een doortrapper geworden,'t is even wennen, maar te doen. Eigenlijk ook pech, maar daar viel mee te leven.
In het Eder dal waren nog door ons voorwiel gegaan, nog steeds datzelfde wiel, maar nu definitief, gelukkig was er een behulpzame Duitse automobilist die mij in zijn snelle Mercedes heen en weer reed om een ander voorwiel te kopen dat gelukkig niet zo duur was en wat ook dat probleem snel oploste.
Terug in Nederland kon ik niets anders doen dan opnieuw weer naar de roemruchte fietsenmaker te gaan met mijn eveneens in Hoorn gearriveerde achterwiel.+ plus kapot freewheel.
Gelukkig werd er niet al te veel problemen rond de garantie en had ik vrij snel een nieuw freewheel, dus alles was nu weer goed. Eindelijk fietsen zonder zorgen! Dachten we.

Door het slechte weer hebben we in het najaar niet zoveel gefietst, enkele honderden kilometers. In december hebben we lang weekend in een hotel in Beekbergen doorgebracht en hebben we de tandem meegenomen om daar wat in de bossen te fietsen, verbijsterd waren we dan ook dat bij het beklimmen van een klein hellinkje het freewheel het begaf. Lopend en uitrijdend hebben we weer het hotel weten te bereiken. Heeft iemand een idee hoe wanhopig wij zijn, na wat we hebben moeten doorstaan.

W

ij moeten toch ontzettende liefhebbers van fietsen zijn hoe kan anders na zoveel ellende weer blij op de fiets stappen, maar ondanks alle ellende kom je op zoveel plaatsen, ben je in de stilte, ontmoet je aardige behulpzame mensen, beleef je dingen waar alle andere reizigers, uitgezonderd wandelaars en kanoërs aan voorbij gaan. Ik geniet van om zomaar een weggetje in te fietsen, met een redelijke kans dat hij doodloopt, en dan te kijken waar het uitkomt. Dan ben ik al die betweterige eigenwijze fietsenmakers die allerlei sprookjes vertellen, en volslagen incompetent zijn, zat !
Degene die ons in geval van nood hebben geholpen, natuurlijk uitgezonderd.


Mocht u nog meer fietsplezier willen lezen dan kunt u mijn site ook bezoeken, daarop een uitgebreid verslag van onze fietsvakantie juni naar, langs Elbe, Mulde, Leine en Mittellandskanaal.
Verslag van onze fietstocht van Boston naar Philadelphia, door de staten Massachussets, New York en Pennsylvania is in voorbereiding.