Poëtisch Liedgenootschap
"Tot Innerlijk Bloei"

Poëzie en volksrijmen getoonzet en gezongen door Anton Greefkes

Al heel jong heb ik de fiets als het transportmiddel voor mijn vakanties ontdekt.
Op mijn dertiende jaar ging ik al op de fiets die van mijn opa was geweest op een kampeertrektocht, door Nederland. Helaas had de fiets net als mijn opa zijn beste tijd gehad.
Remmen deed ie met tegenzin en met tegenwind trapte hij door, maar desondanks was mijn liefde voor het fietsen geboren. Het jaar daarop trok ik er opnieuw met de fiets, in dit geval op de fiets van mijn oudere broer, opuit en was mijn doel het buitenland, België, Luxemburg en Duitsland. Door de Ardennen nog een klein stukje Frankrijk en langs de Moesel en Rijn weer naar huis.
Het jaar daarop wilde ik de echte bergen zien en lonkte Zwitserland, ook dat doel bereikte ik, op de heenweg door Duitsland door het Westwald en Taunusgebergte en verder langs west-oever van de Rijn.
Ik bewaar goede herinneringen aan deze fietstochten op de degelijke Hollandse Magneetfiets met een Sturmey-Achmer-drieversnellingsnaaf van mijn broer en dat ik de jaren daarop wel veel fietste maar niet met de fiets voor vakantie doeleinden gebruikte zal allerlei redenen hebben gehad. Het duurde wel een kleine tien jaar voor ik weer de fiets als vakantievervoermiddel zou gaan gebruiken.

Scandinavië trok mij erg, dus trok ik de stoute schoenen weer aan en fietste in vier dagen naar Kopenhagen waar ik een aantal dagen op een camping verbleef en in die stad attracties bezocht als de Tivoli, waar ik in gesprek raakte met een Noors echtpaar, die mij uiteindelijk uitnodigden bij hen, in het Zuidnoorse Notodden langs te komen.
Ik ging op hun uitnodiging in, vroeg een West-Friesche familie op de camping mijn (te zware tent) mee te terug naar Nederland te nemen en fietste daarop langs de Zweedse scherenkust over Oslo en Kongsberg naar Notodden. Daar werd ik hartelijk ontvangen en verbleef ik een week om daarop weer naar Kristiansand te rijden en met de boot terug naar Nederland te gaan.

Ook het jaar daarop was mijn reisdoel Noorwegen, nu in gezelschap van mijn buurman René Bleeker, deze keer wat verder Noorwegen in, over de Hardangervida, maar ook nu weer bij de Mossa en Trygve Henriksen langs, waar we ook nu weer hartelijk werden onvangen.
Opnieuw terug via het Setesdal naar Kristiansand en met veerboot terug

Ik had nu echt de smaak te pakken en mijn blik viel op de Noordkaap; "Zou ik die ook op de fiets kunnen bereiken"?
In een fietsenwinkel aan de Albert Cuyp kocht ik een fietsframe, waar de toepasselijke naam " Viking " op stond bouwde eigenhandig de fiets met onderdelen op.
Bereidde mij zo goed mogelijk voor en vertrok op Hemelvaartsdag 1973 voor een uiteindelijk tachtigdaagse tocht door Duitsland, Denemarken, Zweden, Finland door Lapland tot Kirkenes. Vandaar langs de Noordelijke IJszee naar de Noordkaap.
Voorts langs de Noorse kust zuidwaarts tot Kristiansand en door het Setesdal weer noordwaarts. Om nog een paar dagen bij mijn Noorse vrienden in Notodden te verblijven.
Daarna door Zweden, nog bij Zweedse kennissen, waar ik tijdens de heenreis had overnacht en beloofd had op de terugweg verslag te komen doen, langs. Daarna door Denemarken en Duitsland over Osnabrück terug naar Hem, waar ik toen woonde.
Totaal 10.000 kilometer

Tijdens deze tochten leerde ik wel improviseren, spaakbreuken repareren, in Lapland veertig kilometer gelopen vanwege een gebroken achteras. Vakkundig door een Finse lasser gelast, want daarmee de hele weg naar huis volbracht. Als het nodig was mijn bracket uit elkaar gehaald om deze schoon te maken en met nieuw kogellagervet weer zonder gekraak verder te kunnen

Het was niet alleen kommer en kwel!
Zo hebben wij onderweg zoveel aardige mensen ontmoet!

Het was ons nog nooit gebeurt, maar we moesten het laatste stuk met de trein, op zich ook weer avontuur om je tandem in de trein mee te nemen. Wel eens geprobeerd om met een bepakte tandem van perron naar perron te komen. En conducteurs, ja die mensen, die nu voor hun eigen rechten op komen, die moeilijk gaan lopen doen, als je een tandem mee neemt in de trein.
Potjandikkie ik had een kaartje voor de tandem gekocht, maar toen handcomputer nog eens goed raadpleegde bleek het een storm in een glas water te zijn. De tandem mocht gewoon mee te mogen..

Zo kwamen we alsnog in Hoorn aan.....geen glorieuze intocht zoals ik het thuiskomen altijd een beetje ervaar, maar een aankomst met de trein. We gingen maar gelijk even langs de fietsenmaker. We kwamen voor hem wel even op een ongelegen moment, die nacht ervoor was alternatief gewinkeld en omdat de winkeldeur dicht was hadden ze de winkelruit ingegooid, en de duurste modellen waren meegenomen.
Toen wij onze klacht indienden over het achterwiel en de eis deponeerden dat hij moest zorgen dat het achterwiel helemaal in orde kwam, bracht hem tot uiterste wanhoop:"Ook dat nog, of ik al niet genoeg aan mijn hoofd heb.!"
Dat kon mij niet zoveel schelen, als hij ook nog een paar lelijke hoofdwonden had gehad, dan was het mij ook goed geweest. Ik zei dat ik de stoffelijke resten van het achterwiel wel zou komen langs brengen in de loop van de week en wij lieten hem achter in gezelschap van de glaszetter.

Zo gebeurde het dat het wiel op zijn kosten zou worden gerepareerd, mooi... Echter wat blijkt als ik later eens kom kijken hoe het ermee staat. Heeft hij weer een Mavicvelg gemonteerd.
"Weg met die velg ," riep ik! "Ik moet een goede velg hebben"". "Ja maar er zijn geen betere," riep hij uit en als ik een andere bestel kost het me weer fl.40,= alleen al aan bestelkosten. "Niets mee te maken"riep ik" ik kan geen Mavicvelg meer zien!"

Ik besloot zelf het initiatief te nemen en stuurde een email naar Schauff waarin ik het één en ander uitlegde en of zij een alternatief hadden voor ons probleem..
Al snel had ik een bericht terug , waarin men mij mededeelde dat zij inderdaad een goede velg voor ons hadden een Alesis Brutal en dat ik die gewoon bij hun kon bestellen. De velg kostte 65,= Dm en de verzendkosten waren 9,= DM.
Een paar dagen later had ik de velg thuis en bracht deze naar de vakman fietsenmaker, daarbij fijntjes toevoegend dat de verzendkosten 10 gulden waren. Om een lang verhaal kort te maken, we hadden ons wiel weer! Dat zag er stoer uit!

Op de tandem langs de Weser en dat niet alleen spaken stuk kunnen gaan.


We hebben een flink aantal ritten meegemaakt, inclusief een korte kampeervakantie met BOB.
Wat een geluk, niets aan de hand geen spaak stuk, niets! We zijn weer klaar voor het grote werk! Juni 2000 vertrekken we, weer voor een fietsvakantie, nu langs de Weser en zijrivieren en dan weer terug, zoals gewoonlijk, zonder geplande route weer terug. Het ging werkelijk fantastisch, geen enkel probleem, zou het dan toch kunnen? Geen spaak stuk! Te mooi om waar te zijn......tot op een kwade dag! Spaak stuk? Nee!
Wat dan ?
Ik zal het maar vertellen.

We fietsten de Weser - route richting Kassel een mooie route en een route die je grootmoeder ook nog wel met goed gevolg aflegt, afgezien van een paar hele korte maar pittige klimmetjes, zo vlak een hoek van negentig graden en hop steil omhoog. We zetten stevig aan om het handeltje naar boven te sleuren.
Pats! Ketting stuk. Niet leuk, maar ook niet erg. Repareer ik wel even we lopen de tien meter naar boven wel even.
Als de ketting gerepareerd is rijden we verder, maar dan begint de fiets door te trappen, steeds erger, slechts op een punt pakt het freewheel even (want dat is de oorzaak), we komen nog wel vooruit maar daar is dan ook wel alles mee gezegd. We komen langs het klooster van Höxter en ik begrijp nu ook een beetje de ware betekenis van monnikenwerk
In Höxter is een camping dus daar zetten we onze tent maar op. Het zondag dus zijn de winkels dicht,althans fietsenwinkels.
De volgende dag gaan wij naar een fietsenwinkel de zeer goed uitgerust is en waar we goed worden geholpen, Ze bekijken de zaak eens goed, maar kunnen met de Hügi-naaf niets uitrichten want niets daarvan in voorraad. Ten einde raad besluiten we maar een ander wiel te kopen. Zo gezegd zo gedaan.
Weer fl.385,= armer, ja die jongens rekenen wel hun arbeidsloon, ze zijn niet allemaal als die Nederlandse fietsenmaker in Zweden. En het wiel dan? Achterlaten ?
Ik pieker er niet over! We sturen het wel op. Dat doen we, per post. Blij dat we dit probleem hebben opgelost, geen elegante en zeer onbevredigend. rijden we verder.
Afgezien van de hitte valt dat erg mee, het zijn de heetste dagen van het jaar, zonder al te grote problemen rijden wij voort. O ja, onze Perfectband die in Stolzenau bij een fietsenwinkel (ook weer een Nederlandse fietsenmaker) hebben gekocht. Ja, kon ook niet stuk binnen twee jaar, gegarandeerd! Na een paar honderd kilometer, klapband,doei? Band maar mee naar huis genomen, misschien was daar ook nog wat mee te doen.
Moet ik zeggen achteraf keurig geregeld. We gingen maar zo'n beetje weer op terugreis, langs de Eder-route stroomopwaarts, dan tot slot nog even een grote klim langs de Rhein-Weser Turm en dan weer stroomafwaarts in vliegende vaart. Dan dwars door het Ruhrgebied een verrassend mooie rit langs de Ruhr. By the way, sinds we langs de Ruhr fietsen is de tandem een doortrapper geworden,'t is even wennen, maar te doen. Eigenlijk ook pech, maar daar viel mee te leven.
In het Eder dal waren nog door ons voorwiel gegaan, nog steeds datzelfde wiel, maar nu definitief, gelukkig was er een behulpzame Duitse automobilist die mij in zijn snelle Mercedes heen en weer reed om een ander voorwiel te kopen dat gelukkig niet zo duur was en wat ook dat probleem snel oploste.
Terug in Nederland kon ik niets anders doen dan opnieuw weer naar de roemruchte fietsenmaker te gaan met mijn eveneens in Hoorn gearriveerde achterwiel.+ plus kapot freewheel.
Gelukkig werd er niet al te veel problemen rond de garantie en had ik vrij snel een nieuw freewheel, dus alles was nu weer goed. Eindelijk fietsen zonder zorgen! Dachten we.

Door het slechte weer hebben we in het najaar niet zoveel gefietst, enkele honderden kilometers. In december hebben we lang weekend in een hotel in Beekbergen doorgebracht en hebben we de tandem meegenomen om daar wat in de bossen te fietsen, verbijsterd waren we dan ook dat bij het eerste beste hellinkje het freewheel het begaf. Lopend en uitrijdend hebben we weer het hotel weten te bereiken. Heeft iemand een idee hoe wanhopig wij zijn, na wat we hebben moeten doorstaan.

Wij moeten toch ontzettende liefhebbers van fietsen zijn hoe kan anders na zoveel ellende weer blij op de fiets stappen, maar ondanks alle ellende kom je op zoveel plaatsen, ben je in de stilte, ontmoet je aardige behulpzame mensen, beleef je dingen waar alle andere reizigers, uitgezonderd wandelaars en kanoërs aan voorbij gaan. Ik geniet van om zomaar een weggetje in te fietsen, met een redelijke kans dat hij doodloopt, en dan te kijken waar het uitkomt. Dan ben ik al die betweterige eigenwijze fietsenmakers die allerlei sprookjes vertellen, en volslagen incompetent zijn, zat !
Degene die ons in geval van nood hebben geholpen, natuurlijk uitgezonderd.


Mocht u nog meer fietsplezier willen lezen dan kunt u mijn site ook bezoeken, daarop een uitgebreid verslag van onze fietsvakantie juni naar, langs Elbe, Mulde, Leine en Mittellandskanaal.
Daar kunt u ook links naar verslagen vinden van onze fietsvakantie in Frankrijk en door Engeland.Fietsenmakers wilde ik even niet zien, die zijn in staat om te zeggen dat we onvoldoende voorbereid op fietsvakantie zijn gegaan, en het risico dat er dan ongelukken zouden gebeuren was te groot.
We zouden wel zien hoe ver we kwamen, we zouden altijd wel weer thuis komen. Zo zijn we dan langs de Maas verder gefietst tot aan Sedan (vanuit Charleville-Mesière hebben we onze BOB en niet noodzakelijke bagage terug naar huis gestuurd ) en door Noord-Frankrijk richting Saarbrücken gefietst en langs de Saar en Moezel, spakend en wel, maar tot mijn stomme verbazing, zeker nu ik dit allemaal zit op te schrijven, ging het verder goed, we hadden prachtig weer en een mooie route.
Vervolgens zijn we nog langs de Lahn stroomopwaarts tot aan Marburg gefietst en van daaruit door Hoch-Sauerland richting en langs de Lippe die richting Wesel stroomt.

Na al deze ervaringen hebben wij bij Vittorio in Heerhugowaard een op maat gemaakte tandem gekocht, waar we vervolgens een flink aantal jaren mee op vakantie zijn geweest, ook niet altijd zonder tegenslag, maar dat had met allerlei kleine ongemakken te maken. Hoewel ik uiteindelijk tot de conclusie ben gekomen dat het cassettesysteem van de moderne achterwielen kwetsbaar maakt voor de krachten die daar op een tandem worden uitoefend. Bovendien hebben wij onze Schaufftandem weer in ere hersteld omdat deze lichter rijdt dan de Vittorio-tandem. Bovendien met een vast freewheelblok is in geval van defect in een poep en een zucht te vervangen door een nieuw. Overigens kan ik op dit moment melden dat we de laatste jaren zonder veel problemen, afgezien natuurlijk van het in 2011 bij Breed en Meester gekochte achterwiel wat na een 250 kilometer door Denemarken fietsen ook al weer defect en dat wij alleen dankzij het vakmanschap van een buurtfietsenmaker onze reis naar huis zonder verdere problemen hebben kunnen maken.