Poëtisch Liedgenootschap
"Tot Innerlijk Bloei"

Poëzie en volksrijmen getoonzet en gezongen door Anton Greefkes

Het luie wijf

Het luie wijf is een samenstelling van een aantal volksnotities uit onze noordelijke provincies. De motieven zijn zowel in Nederland als Duitsland welbekend: de luie vrouw, de schamele huishouding, het mislukte tweede huwelijk met de jonge vrouw..
In een lied, dat in Nederland en in Duitsland al in de 16de eeuw bekend is ('Het jaer doe ic een out wijf nam') gaat eveneens een oude man ter kerke om God zijn nood te klagen:

Ende doe ik weder van kerken quam,
Dat oude wijf was doot.

Aldus nr 268 in Het oude Nederlandse lied van Florimind van Duyse.
Over 't Luie wief'zie men een studie in Volkskunde. jrg 58 en Ingeborg Weber-Kellerman, Ludolf Parisius und seine altmärkischen Volkslieder, nr 132 ('Wer so ein faules Gretschen hat Vgl. nog Erk en Böhme, Deutsche Liederhort'), deel II blz. 394
Voor de reconstructie (Ditmaal niet zoals 't Paradieske, nr 18 , overwegend in dialect)gingen wij uit van drie strofen uit Siddeburen (de aanhef), die wij aanvulden met: 't Was op en vastenavond, 't Was op aalmoestijd'in Hazelhoffs Almanak (1927), een versie uit Rolde ('t Was op een Oudejaarsdag)'en de versies in De Friese Tjalk, nr 78, van S.J. van der Molen.

bron: Balladenboek. Tjaard W.R. de Haan blz 276
Prismareeks
' Uitgeverij: Spectrum Amsterdam/Antwerpen


Een Duitse versie op dit thema is
Der Tod von Basel en op deze pagina staat ook een Nederlandse versie: De dood van Naarden!

3. Maar toen 't begon te stormen
Kwam luie wijf in de nood
Viel alles naarbeneden toe
En was 't luie wijf dood
Haar man zat in de kerke

En toen hij weer in het huisje kwam
Vond hij zijn wijfje gesmoord.

4. Hij trouwde toen een meisje
Van even twintig jaar
Hoewel hij zes- en vijftig was
Kreeg hij het toch voor elkaar
Nu gaat hij vaak naar 't kerkhof heen
En bidt daar telkens weer
hij krijgt meer slaag da eten thuis
En wenst zijn oudje weer.


Luister hier naar "Het luie wijf"