Nacht een gedicht van Mies Bouhuys

Nacht

Mies Bouhuys


Nacht doof het licht,
hemel verhul mij de maan
regen kus mijn gezicht
het is voorbijgegaan

voorbij de dagen treuren
als lege huizen in de tijd
kinderen bloemen en kleuren
werden onwerkelijkheid

Schuif nu de wolken
tussen de bomen en het licht
en laat de bloemen mij kussen,
wind jagen in mijn gezicht,

We moeten het vergeten:
de dag, het licht, de maan
Omdat we zeker weten,
dat het voorbij is gegaan


bron: Omdat ik in de wereld loop
De Zonnewijzerreeks

Muziek: Anton Greefkes


Luister hier naar "Nacht"