Poëtisch Liedgenootschap
"Tot Innerlijk Bloei"

Poëzie en volksrijmen getoonzet en gezongen door Anton Greefkes
Startpagina Meer dichters De gevangene

Albert Verwey

Albert Verwey, officieel: Verweij (Amsterdam, 15 mei 1865 - Noordwijk aan Zee, 8 maart 1937) was een Nederlandse letterkundige (dichter, essayist).

Albert Verwey was de zoon van een Amsterdamse meubelmaker. Zijn leraar Nederlands, Dr. Willem Doorenbos, die in Verweys eerste proeve van poëzie een opmerkelijk talent meende te herkennen, bracht hem in contact met een oud-leerling, Frank van der Goes. Deze stelde hem op zijn beurt in december 1881 voor aan Willem Kloos, die zich terstond als Verweys mentor opwierp. Met deze twee en enkele andere letterkundigen richtte Verwey in 1885 het tweemaandelijkse literaire tijdschrift De Nieuwe Gids op, waarvan de eerste aflevering in oktober van dat jaar verscheen en waaraan Verwey behalve als redacteur ook als redactiesecretaris meewerkte. De Nieuwe Gids zou tot 1943 blijven bestaan.

Na een conflict met Kloos verliet Verwey in 1889 de redactie van De Nieuwe Gids. In 1890 huwde hij Kitty van Vloten (1867-1945, dochter van de destijds bekende literator en theoloog Johannes van Vloten, 1818-1883) en vestigde zich buiten de periferie van het literaire Amsterdam in Noordwijk. Het verschijnen van Verweys driedelige Verzamelde Gedichten op 24-jarige leeftijd in 1889 (overigens met een vertaling van werk van Marlowe) betekende echter geenszins dat hij daarna stilviel. Integendeel, tot zijn dood in Noordwijk wonend, behoorde hij tot de productiefste letterkundigen van de eerste helft van de 20e eeuw.

Lees hier verder